"Oto zbliża się mała topola o owalnej, nakrapianej kwietniową zielenią koronie i ustawia się we wskazanym miejscu pod wysokim murem z cegieł, sprowadzonym w całości z innego miasta. Naprzeciw muru wyrasta ponura i brudna czynszówka z podłymi balkonikami, które wyciąga się po kolei jak szufladki. Na podwórku rozmieszcza się też inne elementy scenografii: jedną i drugą beczkę, delikatny cień liści, coś na kształt urny i kamienny krzyż oparty o mur. Wszystko to jest zaledwie naszkicowane i wiele jeszcze trzeba dodać, doszlifować, a mimo to dwaj żywi ludzie - Gustaw i jego brat Anton - wyszli już na swoj tyci balkonik, tymczasem zaś na podwórko wchodzi Romantowski, nowy lokator, pchając wózek z walizką i stertą książek."